Alleen

Deze sleur duurt me nu echt te lang. Ga uit mijn hoofd, laat me met rust. Ik wil me weer gelukkig voelen. Écht gelukkig, gewoon dagen lang achter elkaar. De laatste maanden zijn zwart geweest, met hier en daar wat lichtpuntjes. Ik ben er helemaal klaar mee. Het wachten duurt me te lang en de pijn is me teveel. Toch kan ik er niets aan veranderen. Wat ik ook probeer, al mijn gedachten brengen me steeds weer terug naar jou. Te veel herinneringen. Soms zou ik echt willen dat ik het allemaal kon vergeten, omdat ik dan nu niet zo'n verdriet zou voelen.

Lief, ik mis je. Ik haat het dat ik van je houd. Of hield. Ik weet het niet meer. Ik hou van je, maar ik zou willen dat ik van je hield. Dat het allemaal voorbij zou zijn nu. Klaar, over en uit. Ik heb spijt, van alles wat er gebeurd is. Waarom moet mij dit overkomen.

Ik moet leren loslaten. Het klinkt zo simpel: laat het los. Niet meer aan denken en doorgaan. Makkelijker gezegd dan gedaan, zoals ze altijd zeggen. Bah, wat haat ik die uitspraak. Ik haat die uitspraak omdat er zoveel waarheid in zit. Het geldt voor zoveel dingen. Kunnen we het niet gewoon omdraaien? Alles is makkelijker gedaan dan gezegd.

Mooi

Beter iets moois te verliezen, dan het nooit te hebben gehad.

Ik denk dat dit voor bijna alles in het leven geldt. Ook al is het soms misschien moeilijk om te zien. Verlies en verdriet hebben zoveel impact op een mens. Verlies en verdriet kunnen ervoor zorgen dat je het mooie vergeet. Soms lijkt verdriet zwaarder te wegen dan blijheid. Gelukkig is verdriet meestal maar tijdelijk, en blijven herinneren ons langer bij.

Kunnen we ons niet gewoon alleen de mooie dingen herinneren, en het verlies ervan achter ons laten?